Podatek leśny

Jest on skonstruowany analogicznie jak podatek rolny. Opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają prawie wszystkie lasy. Za las uznawany jest grunt o zwartej powierzchni, nie mniejszej niż 0,1 ha, grunt pokryty roślinnością leśną.

Wyjątek stanowią lasy nie związane z gospodarką leśną, zajęte przez ośrodek wypoczynkowy, działki budowlane i rekreacyjne, wyłączonych decyzjami administracyjnymi z gospodarki na cele inne niż leśne.

Od podatku leśnego są zwolnione lasy z drzewostanem w wieku do 40 lat oraz wpisane do rejestru zabytków.

Obowiązek podatkowy w omawianym podatku ciąży na osobach fizycznych, prawnych i jednostkach organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej i osobach będących posiadaczami i właścicielami lasu. Podstawą opodatkowania podatkiem leśnym stanowi l ha przeliczeniowych. Liczbę tę określa się na podstawie powierzchni głównych gatunków drzew w drzewostanie i klasy bonitacji w drzewostanie. W podatku leśnym obowiązuje stawka kwotowa od 1 ha przeliczeniowego. Stawka ta wynosi za rok podatkowy równowartość pieniężną 0,200 m3 drewna iglastego z 1 ha przeliczeniowego. Ponieważ jest ona niska powoduje, że nawet gminy leśne uzyskują niski dochód z omawianego podatku.